Γιατί δεν φοβόμαστε αυτούς που δεν ξέρουν — φοβόμαστε αυτούς που νομίζουν ότι ξέρουν

Υπάρχει ένα πρόβλημα πιο ύπουλο από την άγνοια.
Πιο ζημιογόνο από την απειρία.
Πιο καταστροφικό από το λάθος.

Ονομάζεται ημιμάθεια.

Και στον χώρο του digital marketing, η ημιμάθεια δεν απλώς κοστίζει λεφτά — καίει εταιρείες, διαλύει brands, ακυρώνει στρατηγικές και δημιουργεί ψευδαισθήσεις ελέγχου εκεί που δεν υπάρχει ούτε χάρτης.

Ας το πούμε καθαρά:
Ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος δεν είναι αυτός που δεν ξέρει.
Είναι αυτός που νομίζει ότι ξέρει, ενώ στην πραγματικότητα δεν ξέρει πού πάνε τα τέσσερα.

Γιατί η ημιμάθεια είναι πιο επικίνδυνη από την άγνοια

Ο άνθρωπος που δεν ξέρει:

  • ρωτάει

  • ακούει

  • εμπιστεύεται

  • αφήνεται

Ο άνθρωπος που νομίζει ότι ξέρει:

  • παρεμβαίνει

  • αμφισβητεί χωρίς κατανόηση

  • μπλοκάρει αποφάσεις

  • ζητά αλλαγές χωρίς αιτία

  • νομίζει ότι «το έχει ξαναδεί»

Και κάπου εκεί, η στρατηγική πεθαίνει.

Η ημιμάθεια γεννά υπερβολική αυτοπεποίθηση με μηδενική κατανόηση.
Και αυτό είναι το χειρότερο δυνατό μείγμα σε έναν χώρο που βασίζεται σε δεδομένα, συσχέτιση, υπομονή και βάθος.

Το φαινόμενο “Μου το είπε το Chat GPT – άρα ξέρω”

Σήμερα, με:

  • άρθρα

  • tutorials

  • threads

  • podcasts

  • και φυσικά εργαλεία AI

πολλοί πιστεύουν ότι η γνώση είναι θέμα πρόσβασης, όχι κατανόησης.

Ένα search.
Δύο prompts.
Τρία bullets.

Και ξαφνικά:

«Έχω άποψη για SEO»
«Ξέρω πώς δουλεύουν τα ads»
«Το branding είναι απλό»

Όχι. Δεν είναι.

Η γνώση δεν είναι πληροφορία.
Η γνώση είναι σύνδεση, εμπειρία, αποτυχία και επανάληψη.

Η ημιμάθεια στο digital marketing κάνει συγκεκριμένη ζημιά

Δεν είναι αφηρημένο πρόβλημα.
Είναι πολύ πρακτικό.

Η ημιμάθεια δημιουργεί:

  • κακές αποφάσεις timing

  • λάθος KPIs

  • μικροδιαχείριση

  • ασυνέπεια μηνύματος

  • αλλεπάλληλες αλλαγές στρατηγικής

  • πανικό όταν δεν έρθουν άμεσα αποτελέσματα

Και το χειρότερο:
σπάει την αλυσίδα ευθύνης.

Γιατί όταν όλοι «ξέρουν», στο τέλος δεν φταίει κανείς.

Παραδείγματα αποτυχίας (που ακούμε κάθε μέρα)

Χωρίς ονόματα. Χωρίς εκθέσεις. Μόνο αλήθειες.

Παράδειγμα 1: “Κόψε το budget, αλλά κράτα τα αποτελέσματα”

Εταιρεία μεσαίου μεγέθους.
Ο ιδιοκτήτης «διάβασε ότι τα ads είναι ακριβά».

  • μειώνει το budget

  • απαιτεί ίδιο volume leads

  • αλλάζει καμπάνιες κάθε 10 μέρες

  • δεν αφήνει data να ωριμάσουν

Αποτέλεσμα:
Καμία στρατηγική δεν προλαβαίνει να δουλέψει.
Το agency «φταίει».
Το brand καίγεται.

Ζητάει βοήθεια από τη VNG. Αμ δε.

Παράδειγμα 2: “Το SEO είναι keywords”

Στέλεχος που «ρωτάει νύχτα μέρα το Chat GPT και έχει δει 50 videos».

  • επιβάλλει keywords χωρίς intent

  • αγνοεί τεχνικά θέματα

  • πιέζει για περιεχόμενο χωρίς στρατηγική

  • θέλει αποτέλεσμα σε 1 μήνα

Αποτέλεσμα:
Χάσιμο χρόνου, λάθος κατεύθυνση, απογοήτευση.

Θέλει να αλλάξει agency και να έρθει στη VNG. Αμ δε. 

Παράδειγμα 3: “Το είδα στο ChatGPT”

Εσωτερική ομάδα «παίρνει ιδέες από AI».

  • αλλάζει μηνύματα χωρίς συνοχή

  • δοκιμάζει tactics χωρίς context

  • μπλέκει στρατηγική με εκτέλεση

Νομίζουν ακόμα ότι το κάνουν καλά κι ας έχουν αποτέλεσμα:
Θόρυβο. Όχι marketing.

Το AI δεν κάνει κανέναν έξυπνο από μόνο του

Ας το ξεκαθαρίσουμε:

Η τεχνητή νοημοσύνη δεν αντικαθιστά τη σκέψη.
Την ενισχύει — αν υπάρχει.

Στα λάθος χέρια:

  • ενισχύει λάθη

  • παράγει πειστικό ανοητολόγημα

  • δημιουργεί ψευδαίσθηση βάθους

Το AI απαντά.
Δεν κρίνει.

Και όποιος δεν έχει κρίση, απλώς γίνεται πιο γρήγορος στο λάθος.

Οι ημιμαθείς πελάτες καταστρέφουν και τα agency

Υπάρχουν εταιρείες digital που:

  • δίνουν χώρο σε ημιμαθείς πελάτες

  • τους αφήνουν να «σχεδιάζουν»

  • λένε «ναι» σε κάθε παρέμβαση

Γιατί;

  • για να μην χάσουν το account

  • για να κρατήσουν τη σύμβαση

  • για να αποφύγουν σύγκρουση

Αυτό είναι λάθος.

Γιατί:

  • το αποτέλεσμα θα είναι κακό

  • το agency θα καεί

  • ο πελάτης θα αποτύχει

  • η σχέση θα τελειώσει άσχημα

Η ημιμάθεια δεν εξευμενίζεται.
Πρέπει να μπαίνει φρένο.

Η διαφορά εκτέλεσης και στρατηγικής

Εδώ γίνεται η μεγαλύτερη σύγχυση.

Η εκτέλεση:

  • ακολουθεί οδηγίες

  • δεν κρίνει

  • δεν αποφασίζει

Η στρατηγική:

  • επιλέγει

  • αποκλείει

  • παίρνει ρίσκο

  • αναλαμβάνει ευθύνη

Όταν ένας πελάτης θέλει agency μόνο για εκτέλεση αλλά παρεμβαίνει στη στρατηγική, δημιουργείται χάος.

Ή σχεδιάζεις.
Ή εκτελείς.

Το «και τα δύο» χωρίς ρόλους είναι συνταγή αποτυχίας.

Η θέση της VNG: καθαρή και μη διαπραγματεύσιμη

Η VNG δεν λειτουργεί με ημιμάθειες.
Δεν δουλεύει με μικροδιαχείριση.
Δεν αποδέχεται «παράσιτα» στρατηγικής.

Η VNG:

  • σχεδιάζει

  • τοποθετεί

  • αναλαμβάνει ευθύνη

  • και εκτελεί αυτό που έχει σχεδιάσει

Αν κάποιος θέλει:

  • απλό εκτελεστή

  • hands-on παρέμβαση

  • “άσε να σου πω εγώ”

  • marketing από ένστικτο

υπάρχουν δεκάδες επιλογές στην αγορά.

Η VNG δεν είναι μία από αυτές.

Γιατί αυτός ο τρόπος δουλειάς είναι μονόδρομος

Η στρατηγική:

  • δεν μπορεί να γίνεται με πολλά τιμόνια

  • δεν αντέχει άσχετες παρεμβάσεις

  • χρειάζεται συνέπεια και χρόνο

Η VNG δουλεύει με:

  • σαφή ρόλο

  • σαφή όρια

  • σαφή ευθύνη

Και αν δεν της δοθεί ο χώρος να εφαρμόσει αυτό που σχεδιάζει, δεν το αναλαμβάνει.

Όχι από αλαζονεία.
Από επαγγελματισμό.

Το αληθινό thought leadership είναι να λες “όχι”

Η αγορά έχει κουραστεί από:

  • ναι σε όλα

  • “θα το δούμε”

  • “ας δοκιμάσουμε”

Η ωριμότητα είναι να λες:

  • αυτό δεν δουλεύει

  • αυτό δεν είναι για εσάς

  • αυτό θέλει χρόνο

  • αυτό θέλει budget

  • αυτό θέλει εμπιστοσύνη

Και να το υποστηρίζεις.

Η ημιμάθεια είναι πολυτέλεια που δεν αντέχεις

Σε μια εποχή:

  • υπερπληροφόρησης

  • γρήγορων αποφάσεων

  • έντονου ανταγωνισμού

η ημιμάθεια δεν είναι απλώς πρόβλημα.
Είναι ρίσκο επιβίωσης.

Αν δεν ξέρεις, μάθε.
Αν δεν είσαι σίγουρος, άκου.
Αν συνεργάζεσαι με ειδικούς, άφησέ τους να κάνουν τη δουλειά τους.

Γιατί το digital marketing δεν τιμωρεί την άγνοια.
Τιμωρεί την ψευδαίσθηση γνώσης.

Και εκεί, δεν φταίνε τα εργαλεία.
Φταίνει οι αποφάσεις.